Konieczność działalności gospodarczej

Każdy człowiek stara się podtrzymywać swój organizm; organizm bowiem, o ile się go nie podtrzymuje, dąży do rozkładu. Wiemy np., że człowiek, gdyby mu nie dać jeść, umarłby po pewnym czasie  z głodu, t. j, że organizm jego przestałby funkcjonować (działać). Gdyby zaś dawać komuś mniej jedzenia, niż tego prawa natury wymagają, to zdrowie jego zaczęłoby szwankować, choroby, znalazłszy grunt po temu podatny, nawiedzałyby go coraz częściej, słabłyby siły, słowem – organizm począłby ulegać stopniowemu rozkładowi. Każdy z nas pojmuje całkiem jasno znaczenie tego ogólnego, niezłomnego prawa i dokłada wszelkich starań, aby zaopatrzyć się w to wszystko, co do życia jest potrzebne. Troski te nie stanowią zresztą wyłącznej cechy ludzkiej. I zwierzętom nie są one obce. Każde zwierzę nieświadomie dąży ku temu, aby się nasycić i od chłodu zabezpieczyć. Człowiek, rzecz prosta, postępuje tak samo, lecz działa tu świadomie i starannie obmyśla najskuteczniejsze sposoby, najodpowiedniejsze drogi dla osiągnięcia swego celu. Rozejrzyjcie się dokoła siebie, wniknijcie w treść otaczającego was życia a ujrzycie, że wszystkim bez wyjątku ludziom właściwą jest ta naturalna, nieprzeparta konieczność, że olbrzymia większość, wszyscy niemal, mają na myśli wciąż jedną troskę – zdobyć sobie kawałek chleba przy pomocy działalności gospodarczej.